Rośliny wodne i lądowe
Germany.png
deutsch

Wody Łarpi i jej brzegi a także teren wyspy Polickie Łąki obfituje wieloma gatunkami roślin, krzewów i drzew. Szczególne zainteresowanie wzbudzają rośliny wodne, które w okresie letnim unoszą na powierzchni wody piękne kwiaty, m.in. grzybień biały czy grążel żółty. Również brzegi Łarpi a także wyspy są porośnięte niezwykłymi gatunkami roślin, krzewów czy drzew, którym sprzyjają podmokłe gleby i środowisko nadwodne jak choćby kaczeniec, niecierpek gruczołowaty i inne.


r1.jpg

Grzybień biały (Nymphaea alba ), zwyczajowo nazywany także nenufarem lub lilią wodną – gatunek byliny Ze względu na efektowne, duże kwiaty pływające na powierzchni wody gatunek ten jest łatwo rozpoznawalny nadając malowniczy obraz powierzchni wody. Jest to także roślina lecznicza, a dawniej także barwierska. W wielu krajach gatunek z powodu zagrożenia naturalnych stanowisk objęty został ochroną prawną, w tym także chroniony jest w Polsce. Ta roślina, której zielone liście o wielkości 10-30 cm i białe kwiaty z żółtymi znamionami słupków unoszą się na wodzie połączona jest nawet 2,5 m kłączem z dnem zbiornika. Kwitnie od czerwca do września.


r2.jpg

Grążel żółty (Nuphar lutea) – gatunek byliny wodnej. Ma długie nawet powyżej 2 m silnie rozgałęzione kłącze poziomo rosnące w mule dennym. Liście i kwiaty wyrastają z jego wierzchołka. Liście zielone, pływające na długim ogonku mają kształty okrągłe lub elipsowate o wielkości 10-30 cm. Kwiaty żółte, duże (średnica 4-6 cm), silnie pachnące (zapach podobny do zapachu jabłek), z licznymi płatkami korony i 5 działkami kielicha. Kwitnie od maja do września. Roślina trująca: alkaloidy znajdujące się w roślinie działają porażająco na korę mózgową.


r3.jpg

Kaczeniec, knieć błotna (Caltha palustris) - jest to gatunek byliny należący do rodziny jaskrowatych. Jest szeroko rozprzestrzeniona na całej półkuli północnej: występuje w na bagnistych łąkach. Ta popularna roślina o grubym, usytuowana jest na niemal bulwiastym kłączu. Na kłączu tym jesienią powstają pąki, z których wczesną wiosną wyrasta pęd nadziemny do 50 cm długości. Na nim rozłożone są duże, nerkowate, mięsiste i błyszczące liście. Na szczytach rozgałęzionych łodyg rozwija się po kilka żółtych kwiatów o średnicy do 4 cm. Każdy posiada pięć płatków i bardzo liczne pręciki. Kwitnie od marca do maja lub czerwca. Roślina trująca. Świeże ziele zawiera anemoninę, która w większych ilościach jest toksyczna.


r4.jpg

Niecierpek gruczołowaty (Impatiens glandulifera) – to gatunek roślin pochodzący z Azji Środkowej. Jako roślina ozdobna zawleczony do wielu krajów, gdzie zdziczał i stał się gatunkiem inwazyjnym. Osiąga 1-2 m wysokości, gałęzista w górnej części, dołem jest bezlistna, w węzłach zgrubiała, naga, jasnozielona i czerwono punktowana. Liście naprzeciwległe lub po 3 w okółkach, lancetowate, piłkowane, do 25 cm długości. Kwiaty różowe, ale bardzo różnie wysycone barwą, w skąpokwiatowych gronach. Kwiaty mają 3-4 cm wysokości i 2 cm szerokości i wydzielają duże ilości nektaru.. Kwitnie od czerwca do października. Owoce lancetowate, pękające torebki o długości 2-3 cm i szerokości 0,8 cm. Pękając wyrzucają nasiona na odległość do 7 m. Nasiona są bardzo żywotne. Jedna roślina mateczna może wyprodukować 4000 nasion. Jest to roślina jednoroczna.


r6.jpg

Bez czarny (Sambucus nigra) to zazwyczaj wysoki krzew, rzadko o pokroju drzewiastym do wysokości 3 - 10 m. Występuje w stanie dzikim spotykany na całym obszarze kraju. Młoda kora jest zielonawoszarawa. Z wiekiem staje się szara i spękana. Cechą charakterystyczną jest to, że gałązki w środku są wypełnione białym, lekkim rdzeniem. Liście są nieparzysto-pierzastozłożone, o długości do 30 cm, złożone z 5-7 naprzeciwległych, eliptycznych listków, z wierzchu ciemnozielone, od spodu jasne, ostro piłkowane. Po roztarciu nieprzyjemnie pachnące. Kwiaty białe lub kremowe o średnicy około 5 mm, o mdłym zapachu, zebrane w podbaldach, pięciołatkowe i z tyloma pręcikami oraz jednym słupkiem. Kwitnie od maja do czerwca. Owoce czarne, mięsiste pestkowce, kuliste, niewielkie, lśniące i soczyste o średnicy 6 do 15 mm. Początkowo zielone, potem czerwieniejące, aby w końcowej fazie nabrać czarnofioletowego koloru. Owoce dojrzewają w lipcu i sierpniu. Roślina lecznicza.


r5.jpg

Dzika róża (Rosa canina) – gatunek krzewu z rodziny różowatych. Ludowe nazwy: psia róża, szypszyna. Jest gatunkiem pospolitym. Jej łodyga to gałązki z silnie, hakowato zakrzywionymi kolcami. Dorasta do 3 m wysokości, jej gałęzie są łukowato odgięte ku ziemi. Liście złożone są z 5–7 jajowato-eliptycznych, ostro ząbkowanych listków są zielone, rzadko tylko sine, nagie lub owłosione. Pięciopłatkowe kwiaty są różowe lub białawe, pojedyncze lub zebrane w kwiatostany. Wyrastają na szypułkach dłuższych od podsadek. Szupinkowe owoce są wielkości 2–3 cm, wydłużone, purpurowoczerwone. Jest to roślina lecznicza.


Wiesław Gaweł

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License